انتظارفرج

باسلام ازاینکه به وبلاگ خودسرزدین متشکرم ازشما خواهشمندم که نظرات خودتون رومنعکس کنید

انتظارفرج

باسلام ازاینکه به وبلاگ خودسرزدین متشکرم ازشما خواهشمندم که نظرات خودتون رومنعکس کنید

داستانى زیبا از جوان مسلمان ایرانى و همسر مسیحش(معجزه)

گفت: باید اسلام را بشناسی. اگر آن را پسندیدی، مسلمان می شوی.

آنگاه دو کتاب مقدس قران و نهج البلاغه به زبان انگلیسی را به او داد و گفت: مطالعه کن و

نظرت را بگو دختر حدود دو ماه آنها را مطالعه کرد و گفت: دین خوبی است و با عقل سازگاری

دارد.

جوان گفت: اسلام عقیده نیست همراه با عمل است.

آنگاه نماز را به او آموخت و گفت فعلاً چهل روز نماز بخوان و حجاب را رعایت کن تا ملکه تو

شود. پس از این که دختر 40 روز به دستورات عمل کرد آنها با هم عقد کردند.

جوان گفت:من پس از اتمام تحصیل باید به ایران بروم و در آنجا خدمت کنم. تو هم باید با من به

ایران بیایی.

دختر هم قبول کرد. پس از مدتی وقت عزیمت به ایران رسید.

جوان گفت: ایام حج نزدیک است. بهتر است از این جا عازم مکه شویم. بعد از آن جا به ایران

برویم. دختر نیز قبول کرد.

در بین راه و در مدت آشنائیشان بحث های زیادی در رابطه با امام زمان (عج)رد و بدل شد.

دختر می گفت: آخر امام غایب چه فایده دارد؟ امام باید حاضر باشد تا فایده داشته باشد.

شوهرش می گفت: امام پشتوانه دین و افراد است، ولی در پشت پرده. و موقعی که دین در

خطر نابودی باشد، ظهور می کند و در جائی که انسانها مظطر شوند و متوسل، به آنها کمک

می کند و به فریادشان می رسد. او مانند آتش نشانی است که در موقع ضرورت به کمک

انسان می آید.

به هرحال دو نفری اعمال حج را انجام دادند. در موقع رمی جمره در صحرای منی یکدیگر را گم کردند.

دختر چندان به زبان عربی و فارسی آشنائی نداشت. هرچه گشت نتوانست خیمه اش را پیدا کند.

در جائی نشست و مشغول گریه شد و از امام زمان کمک خواست. شوهرش هم نگران و

مایوس درب خیمه ایستاده بود و می گفت: بیچاره همسرم که دیگر او را نخواهم دید.

ناگهان دید همسرش با آقایی در حال صحبت کردن آمد.

آقا با دست اشاره کرد که: این است شوهر تو زن هم گفت: مرسی آقا خداحافظی کرد و

رفت. مهندس از همسرش پرسید: چگونه مرا پیدا کردی.

گفت متوسل به امام زمان (ارواحنا فداه)  شدم که این آقا آمد. پرسیدم: شما کیستید؟ فرمود: مهدی، با من به انگلیسی سخن می گفت و مرا به سوی خیمه آورد.


                                               یا ابا صالح

درددل

آقا اجازه! خسته ام از این همه فریب،از های و هوی مردم این شهر نا نجیب.آقا اجازه! پنجره ها سنگ گشته اند،دیوارهای سنگی از کوچه بی نصیب.آقا اجازه! باز به من طعنه می زنندعاشق ندیده های پر از نفرت رقیب.«شیرین»ی وجود مرا «تلخ» می کنند«فرهاد»های کینه پرست پر از فریب!آقا اجازه! «گندم» و «حوا» بهانه بود،«آدم» نمی شویم! بیا: ماجرای «سیب»!باشد! سکوت می کنم اما خودت ببین..!آقا اجازه! منتظرند اینهمه غریب....

پیامک میلاد امام رضا(ع)



پیامک میلاد امام رضا(ع)
طلوع زیباى شمس الشموس از مشرق کرامت و رأفت مبارک!



پیامک میلاد امام رضا(ع)
میلاد هشتمین امام، هفتمین قبله و دهمین کشتی نجات، آقا امام رضا (علیه السّلام) بر شما مبارکباد.

پیامک میلاد امام رضا(ع)
ولادت باسعادت سلطان، امیر و ولی نعمت تمام ایرانیان، حضرت رضا (علیه السّلام) مبارک.

پیامک میلاد امام رضا(ع)
میلاد عالم آل محمد، هشتمین حجت سرمد، نگین درخشان وطن، السلطان ابا الحسن، حضرت رضا (علیه السّلام) مبارک باد.

پیامک میلاد امام رضا(ع)
میلاد شمس الشموس، خسرو اقلیم طوس، شاه انیس النفوس، برشما و خانواده ی گرامیتان، تبریک و تهنیت.

پیامک میلاد امام رضا(ع)
میلاد هشتمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت بر عاشقان طریقش مبارک باد.

پیامک میلاد امام رضا(ع)
سلام بر سلطان خراسان؛ او که غبار قدمگاهش، سرمه دیدگان ماست.

پیامک میلاد امام رضا(ع)
میلاد على بن موسى الرضا، مأواى دل‏شکستگان و تکیه‏گاه درماندگان، بر دلدادگان بارگاه و حریمش مبارک باد!

پیامک میلاد امام رضا(ع)
شمع جمع شاپرکهایی رضا
ای کلید ساده مشکل گشا
آن گل زیبا گل خوشبو تویی
ای رضا جان، ضامن آهو تویی
با نگاهت چون کبوتر کن، مرا
تا بگیرم اوج، خوشحال و رها

پیامک میلاد امام رضا(ع)
ای پسر فاطمه، نور هدی
سبزترین باغ بهار خدا
با تو دل از غصه رها می شود
پاکتر از آینه ها می شود
ای گل گلزار خدا، یا رضا
آینه ی قبله نما یا رضا

پیامک میلاد امام رضا(ع)
السلام ای حضرت سلطان عشق
یا علی موسی الرضا ای جان عشق
السلام ای بهر عاشق سرنوشت
السلام ای تربتت باغ بهشت

پیامک میلاد امام رضا(ع)
از عرش سلام سرمدی آوردند
آیینه ی حُسن سرمدی آوردند
با آمدن رضا (ع) از باغ بهشت
یک دسته گل محمدی آوردند
میلاد نور مبارک

پیامک میلاد امام رضا(ع)
به گوش دل ندا آمد، که یار دلربا آمد
به درد ما دوا آمد، رضا آمد، رضا(ع) آمد
خدا داد آنچه را وعده،‌ بشد در ماه ذیقعده
که آمد بهترین بنده، رضا آمد ، رضا آمد

پیامک میلاد امام رضا(ع)
نقاره ها ز اوج مناره وزیده اند
مردم صدای آمدنت را شنیده اند
زیباتر از همیشه شده آستان تو
آقا! چقدر ریسه برایت کشیده اند
ولادت هشتمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت، آقا امام رضا (علیه السلام) مبارکباد.

پیامک میلاد امام رضا(ع)
حریمت قبله ی جانم
بود حب تو ایمانم
تو را هر لحظه می خوانم
رضا جانم، رضا جانم
منم مست ولای تو
گدایم من گدای تو
نهادم سر به پای تو
رضا جانم، رضا جانم
میلاد نور مبارک

پیامک میلاد امام رضا(ع)
شمع جمع شاپرکهایی رضا
ای کلید ساده مشکل گشا
آن گل زیبا گل خوشبو تویی
ای رضا جان، ضامن آهو تویی
با نگاهت چون کبوتر کن، مرا
تا بگیرم اوج، خوشحال و رها

پیامک میلاد امام رضا(ع)
هر چند حال و روز زمین و زمان بد است
یک تکه از بهشت در آغوش مشهد است
حتی اگر به آخر خط هم رسیده ای
آنجا برای عشق شروعی مجدد است

پیامک میلاد امام رضا(ع)
با نام رضا به سینه ها گل بزنید
، با اشک به بارگاه او پل بزنید،
فرمود که هر زمان گرفتار شدید
بردامن ما دست توسل بزنید

پیامک میلاد امام رضا(ع)
ساقی امشب راحت جان می دهد
هر چه خواهی از کرم آن میدهد
گردش چرخ فلک بر کام ماست
حاجتت شاه خراسان می دهد

پیامک میلاد امام رضا(ع)
هر کی دلش اسیره سلطان عالمینه
کوی امام هشتم شیش گوشه ی حسینه
گل رنگ و بوی خود را زان بی قرینه دارد
شهر رضا صفای شهر مدینه دارد

پیامک میلاد امام رضا(ع)
بیــــا ای دوست ما را مفتخر کن
رهت دور است آن را مختصر کن
دل من خاک نیشــابوری تـوست
کـــرم فرما و از این دل گـذر کن!

پیامک میلاد امام رضا(ع)
من هم یه خطا کارم
اما با اینکه گنه کارم
در روز جزا شادم
از اینکه رضا دارم

پیامک میلاد امام رضا(ع)
سلطان سریر ارتضا ما را بس
فرزند علی مرتضی ما را بس
در روز جزا که مزد اعمال دهند
پاداش غلامی رضا ما را بس
 


طلوع امید(میلاد امام رضا علیه السلام)

خجسته میلاد

پروانه ها، بال زنان و شادی کنان، شاعرانه ترین پروازشان را بر گرد شمع شبستان هشتم دنیا، آغاز می کنند. خورشید، شور و التهاب شگفتی را در وجود خویشتن احساس می کند. ماه، از همیشه زیباتر می شود و نگاهش را میهمان سرور و سرسبزی می سازد. درختان با خرسندی به سیمای آفتاب می نگرند و به شادمانی می پردازند. کاینات غرق نورند. فرشته ها و آدمیان مسرورند. همگان مشتاق طلوع روی اویند. همه می خواهند سیب خوشبوی وجود او را ببویند. همه می خواهند شکفتن گل والای وِلا را در دنیا ببینند و گلبرگی از نور و نوازش و شفاعت او بچینند. آری، ای سید گل ها، ای مولا، ای سبزه زار سر زندگی و صفا، ای علی بن موسی الرضا علیه السلام ، قدوم پاک تو، حضور همه زیبایی ها را بیمه می کند. دست های مهربان لطف تو، برترین سایه بان دل ها و دیده های ماست. ای امام، خجسته میلاد روشنایی بخش تو، بر همه هستی مبارک و فرخنده باد.

سلام و صلوات خالصانه

سلام بر امام رضا علیه السلام پیشوایی که چشمه سار عطوفت او، ما را به زندگی امیدوار می کند و میوه شیرین ولایش، آبادانی سرای دیگرمان را تضمین می نماید. ای عالم آل محمد صلی الله علیه و آله ، سلام و صلوات خالصانه همه مؤمنان به پیشگاه پاک تو ارزانی و همه جان ها و دل ها و لب های دوستداران تو، در سالروز میلادت، پرخنده باد. ای پناهگاه، گریزِ آهوانه ما را به دامان پر مهر خود بپذیر و هماره دست دل های ما را به یاری بگیر.

دیداری عاشقانه

زیارت، دیداری است عاشقانه با اولیاء اللّه . زائر با تشرف باطنی، می تواند زندگانی حقیقی را ببیند و در پرتو این فیض، روحش را صیقل داده، تا حریم ملکوت پرواز نماید. اگر آدمی با تأمل بیشتر به این قضیه بیندیشد، در خواهد یافت که زیارت، تجدید میثاق با اولیاءاللّه است و به یقین، در سایه این حضور، سود فراوانی نصیب او می گردد، که با هیچ سود مادی در دنیا قابل قیاس نیست. بدین جهت است که ائمه معصوم علیهم السلام ، خودْ مشتاقان خویش را به زیارت فرا می خوانند. احادیث فراوانی از امام رضا علیه السلام نیز به ما رسیده که ایشان پیش از شهادت، همواره از شیعیانش دعوت می کرد که به زیارت ایشان بروند تا هدایت شوند و به خطا نروند.

زیارت امام رضا علیه السلام و بخشش گناهان

هشتمین گلبوته امامت، حضرت رضا علیه السلام شفاعت و استجابت دعاو بخشش گناهان را به زائرانش نوید می دهد. در این زمینه، از ایشان روایت شده است: «هر کس مرا زیارت کند، در روز قیامت در سه مکان به فریاد او خواهم رسید: روزی که نامه اعمال خلائق را به آنها دهند؛ به هنگام عبور از صراط؛ و به هنگان میزان و روز سنجش اعمال». نیز از ایشان است که: «هر کس برای زیارت به سوی من بیاید، خداوند دعایش را مستجاب می کند و گناهانش را می آمرزد».

زیارت امام رضا علیه السلام و معرفت به حق

بدون شک، یکی از مسایل مهم در زیارت ائمه معصوم علیهم السلام شناخت آنان است؛ زیرا لازمه و پیش زمینه زیارت حقیقی، معرفت به حق است، چرا که تا انسان پایگاه و جایگاه کسی را نشناسد، می تواند وظیفه خویش را به نیکویی در قبال او به انجام رساند. بنابراین، عارف به حق امامان بودن، از آداب و شرایط زیارت کامل به شمار می آید. امام رضا علیه السلام در این باره می فرماید: «هر کس مرا زیارت کند و آنچه را خداوند در حق من و طاعت من واجب گردانیده، بشناسد، من و پدرانم روز قیامت شفیعش می شویم و کس را که ما شفیع شویم، نجات می یابد». از بیانات امام رضا علیه السلام درباره زیارت ایشان، این نکته به دست می آید که اگر زائر، هدف نهایی از زیارت را که همان تهذیب نفس و تزکیه و تعالی روح است، همراه با حق امام بشناسد و آداب زیارت کامل را، آنگونه که شایسته است به جا آورد، افزون بر آرامش روحی، سعادت دنیوی و اخروی اش نیز تضمین می گردد.

زیارت امام رضا علیه السلام و تجدید میثاق

بدون تردید، فیض حضور در پیشگاه امام رضا علیه السلام ، افزون بر آرامش روحی و روانی و سعادت اخروی، تجدید میثاق و وفای به عهدی است که برعهده شیعیان و پیروان آن حضرت می باشد. بزرگ ترین حق ایشان، وفای به عهدی است که بر گردن پیروانش قرار دارد. یکی از این پیمان ها، زیارت قبر آن بزرگوار است. از امام رضا علیه السلام نقل است که فرمود: «... من به زودی با زهر ظلم و ستم کشته می شوم و خداوند تربتم را محل رفت و آمد شیعیان و دوستانم قرار می دهد. پس هر که مرا در این غربت زیارت کند، واجب می شود که من او را در قیامت زیارت کنم و سوگند می خورم به خدایی که محمد صلی الله علیه و آله را گرامی داشته،... هر که از شما شیعیان نیزد قبر من دو رکعت نماز بخواند، مستحق آمرزش گناهان می شود.

زیارت نامه محبت

مرقد مطهر امام رضا علیه السلام ساحل دریای عرش خدا و غبطه گاه ملایک آسمان هاست. آنجا، مؤمنان سبز اندیش و پاک طینت، زیباترین چکامه ها را می سرایند و صله رحمت و آمرزش و حاجت روایی می گیرند. همه زاهدان و عابدان، در حرم با صفای امام رضا علیه السلام به خاک می نشینند و افلاک را می نگرند. پس بیایید مانیز همراه این خیل عظیم، کتاب تضرع باز کنیم، نماز نیاز بخوانیم و زیارت نامه محبت را زمزمه کنیم و برایمان و معرفت خویشتن بیفزاییم.

امام رضا علیه السلام و کمک به نیازمندان

عبداللّه بن ابراهیم غفاری نقل می کند که: تنگ دست بودم و روزگارم به سختی می گذشت. یکی از طلبکارانم، برای گرفتن پولش، مرا در فشار گذاشته بود. پس به طرف محل زندگی امام، حرکت کردم تا ایشان را ببینم. می خواستم خواهش کنم که وساطت کند و از طلبکار بخواهد مدتی صبر کند. به خدمت امام رسیدم. امام مشغول صرف غذا بود و مرا هم دعوت کرد تا چند لقمه ای بخورم. بعد از غذا، از هر دری سخن به میان آمد و من فراموش کردم که اصلاً برای چه منظوری به آنجا رفته بودم. مدتی که گذشت، حضرت رضا علیه السلام اشاره کردند که گوشه ای از سجاده را که کنارم بود، بلند کنم. زیر سجاده، 340 دینار بود و نوشته ای کنار پول ها قرار داشت که یک روی آن نوشته شده بود: لا اله الا اللّه ، محمدا رسول اللّه . علی ولی اللّه و در طرف دیگر آن هم این جملات را خواندم: «ما تو را فراموش نکرده ایم. با این پول قرضت را بپرداز و بقیه اش هم خرجی خانواده ات است».

امام رضا علیه السلام و نهی از اسراف

در روایت آمده است که روزی وقتی دوستداران امام رضا علیه السلام به خدمت حضرت شرفیاب شدند، امام را دیدند که ناراحتی در سیمای مبارکش موج می زد. یکی از یاران پرسید: چرا غمگین و ناراحت هستید؟ امام رضا علیه السلام به میوه نیم خورده ای که روی زمین افتاده بود، اشاره کردند و فرمودند: این میوه را چه کسی خورده است؟ یکی از یاران گفت: من آن را خورده ام. حضرت با ناراحتی فرمودند: چرا اسراف می کنی؟ چرا به نعمت های خداوند، بی اعتنایی می ورزی؟ مگر نمی دانی که خداوند اسراف کاران را به سختی کیفر می دهد؟ وقتی به چیزی نیاز ندارید، بیهوده آن را مصرف نکنید. هیچ چیز را تلف نکنید و اگر خودتان به آن نیاز ندارید، آن را در اختیار نیازمندان قرار دهید.

امام رضا علیه السلام و احترام به کودک

رفتار احترام آمیز والدین و مربیان، نقش مؤثری در تربیت و رشد کودکان دارد. امام رضا علیه السلام برای امام جواد علیه السلام احترام بسیاری قایل بود و از این شیوه مؤثر، در تربیت فرزند بهره می برد. محمد بن ابی عباد، که از سوی دربار، امور نگارش حضرت رضا علیه السلام را به عهده گرفته بود، می گوید: حضرت رضا علیه السلام همواره از فرزند بزرگوارش محمد، با کنیه ـ که نزد عرب علامت بزرگداشت و احترام است ـ نام می برد و می فرمود: ابوجعفر، به من چنین نوشت و من به ابوجعفر چنین نوشتم. حضرت رضا علیه السلام وی را بسیار احترام می کرد و نامه هایی که از حضرت جواد علیه السلام به وی می رسید، با کمال بلاغت و نیکویی پاسخ می داد.

امام رضا علیه السلام و نظارت تربیتی

نظارت همیشگی و حساب شده بر وضعیت اخلاقی، تحصیلی و رفتاری فرزند، ضرورتی انکارناپذیر در امر تربیت است و به مواقع حضور والدین، به ویژه پدر، در کانون خانواده اختصاص ندارد؛ بلکه حتی وقتی پدر برای مدتی از کانون خانواده فاصله می گیرد و حضور فیزیکی ندارد، باید همچنان از وضعیت فرزندانش آگاه باشد و بر کار آنها نظارت کند. در این زمینه، سفارش های پیش از مسافرت و نامه نگاری با فرزند در طول سفر، امری ضروری و کارساز است. حضرت رضا علیه السلام که به سبب ستم فرمانروایان، ناگزیر مدتی دور از وطن و خانواده به سر برد، به شکل های گوناگون همچون نامه و پیام های شفاهی، ازدور بر وضعیت فرزندش جواد علیه السلام نظارت می کرد و راهنمایی های لازم را به وی ارایه می دادند؛ چنانکه پیش از رفتن به خراسان، درباره فرزندانش آنچه شایسته می دانست، سفارش کرد.

محبت به کودک در سیره امام رضا علیه السلام

محبت، داروی شفابخش دردها، تسکین دهنده قلب هاست و بهترین راه حل مشکلات و ناسازگاری های تربیتی است. همگان، در هر سن و موقعیت، به عاطفه و محبت نیازمندند، ولی کودکان، نوجوانان و جوانان، بیش از دیگران تشنه جام زلال محبت اند. محبت، رفتار نا به جا و ناقصشان را اصلاح می کند و ناسازگاری و پرخاشگری شان را از میان می برد. امام رضا علیه السلام از این روش مؤثر تربیتی، به شیوه های گوناگون بهره می گرفت. گاهی اوج محبت خود را در قالب جمله زیبای «بابی انت و امی؛ پدر و مادرم به فدایت» نشان می داد و زمانی فرزند را در آغوش می گرفت، به سینه خود می فشرد و می بوسید. اباصلت می گوید: هنگامی که جواد علیه السلام بر بستر شهادت پدر وارد شد، حضرت برخاست، به سوی او رفت، دست بر گردنش انداخت، او را به سینه فشرد، میان دو چشمش را بوسید و با او سخن گفت.

جایگاه امام رضا علیه السلام در شبه قاره هند و پاکستان

چهار منار، یاد بودی از امام رضا علیه السلام در شبه قاره هند

امام رضا علیه السلام در شبه قاره هند و پاکستان، به عنوان امام ضامن علیه السلام معروف است. در سال 999 ق، زمانی که فقیه برجسته شیعه، علامه میر مؤمن استرآبادی که پیشوای سلسله قطب شاهیان بود، می خواست پروژه عظیم شهری بزرگ را در نزدیکی قلعه گلکنده آغاز نماید، اول ساختمان با شکوهی به یاد امام رضا علیه السلام ساخت که به چهار منار معروف گردید و سپس در اطراف این ساختمان مبارک، شهر عظیمی بنا نمود و به نام مبارک امیرالمؤمنین حیدر کرّار علیه السلام این شهر را «حیدرآباد» نام گذاری کرد. امروزه شهر تاریخی حیدرآباد، یکی از مراکز مهم صنعتی، نظامی، تجاری و فرهنگی کشور هند به شمار می رود و ساختمان تاریخی و زیبای چهار منار، عظیم ترین ساختمان یاد بود امام رضا علیه السلام در شبه قاره است.

کوه امام ضامن علیه السلام در حیدرآباد

هم زمان با احداث شهر تاریخی حیدرآباد در سال 1006ق به حکم علامه استرآبادی در شرق این شهر در بالای کوه، رواقی به نام بارگاه امام رضا علیه السلام ساخته شد. و به همین دلیل، این کوه به نام «کوه مبارک امام ضامن» شهرت یافت. هدف از احداث این رواق در بالای کوه به نام امام رضا علیه السلام حفظ و بیمه کردن شهر حیدرآباد از تمام بلایا و حوادث بوده است. در شب میلاد امام رضا علیه السلام هر ساله شیعیان حیدرآباد که تعداد آن ها بیش از صد هزار نفر می باشد، برای زیارت به کوه مبارک امام ضامن علیه السلام مشرف می شوند. آنها در شب و روز میلاد، اجتماعات بزرگی تشکیل می دهند و در جشن های با شکوهی که در بالای کوه برگزار می شود، شاعران و مداحان در مورد فضیلت ها امام رضا علیه السلام شعر می خوانند و نجوا می کنند. همچنین از زائران کوه مبارک امام رضا علیه السلام در این مراسم با غذا و شیرینی پذیرایی می شوند و تمام کوه مبارک، به طرز زیبایی چراغانی می گردد.

بازوبند به نام امام رضا علیه السلام

یکی از سنت های قدیم که بعد از ولایت عهدی امام رضا علیه السلام در خراسان در سراسر شبه قاره هند بین مسلمانان رایج گردیده، بستن حرز به نام امام رضا علیه السلام به بازوی مسافران می باشد. این حرز، سکه ای است که به صورت بازوبند در پارچه دوخته شده و قبل از سفر، به منظور درخواست حمایت و سلامت از امام رضا علیه السلام بر بازوی مسافران بسته می شود. این رسم در بین تمامی فرقه های مسلمانان در شبه قاره رایج است و همه از آن استفاده می نمایند. برای همین منظور، زائرانِ آستان قدس رضوی از هند و پاکستان، سکه های صد ریالی جمهوری اسلامی ایران را که بر آن نمای حرم مطهر امام رضا علیه السلام نقش بسته، به عنوان سوغات متبرک همراه خود به وطنشان می برند و این سکه ها را به عنوان هدیه متبرک، به اقوام و دوستان خود می دهند و آنها، این سکه ها را به عنوان تبرک و برای حفظ و بیمه نمودن خود از همه بلایا، در منازل و مغازه ها نگهداری می نمایند.

کلید نگاه

الا که عقده ز دل های بسته باز کنی کجا به سائل درگاه خویش ناز کنی
به حلقه، حلقه ضریح تو چشم دوخته ام که قفل دل به کلید نگاه باز کنی
تو هیچ وقت گدا را نمی کنی نومید تو هیچ گاه نبندی دری که باز کنی
به خاکسار درت چشم مرحمت داری نیازمند درت را تو بی نیاز کنی
بلای خسته ز عالم نمی شود کوتاه مگر تو دستْ به سوی خدا دراز کنی
زمین بایر دل هاست تشنه باران مگر تو ره به مصلّی نِهی، نماز کنی
امید عالم و آدم به توست روز جزا مباد آنکه در آن گیر و دار، ناز کنی

سید رضا مؤید

آهو

کاش یک شب باز مهمان دوچشمت می شدم ریزه خوار مشرقِ خوانِ دو چشمت می شدم
کاش یک شب می گذشتم از فراز چشم تو گرم گلگشت خراسان دو چشمت می شدم
کاش یک شب می سرودم گنبد زرد تو را فارغ از دنیا، غزل خوانِ دو چشمت می شدم
صحن و ایوان تو را ای کاش جارو می زدم چون کبوترها، نگهبان دوچشمت می شدم
ضامن آهوست، چشمان شهید روشنت کاش آهوی بیابانِ دوچشمت می شدم
کاش یک شب معرفت می چیدم از چشمان تو غرقْ در دریایِ عرفان دو چشمت می شدم

خجسته میلاد

پروانه ها، بال زنان و شادی کنان، شاعرانه ترین پروازشان را بر گرد شمع شبستان هشتم دنیا، آغاز می کنند. خورشید، شور و التهاب شگفتی را در وجود خویشتن احساس می کند. ماه، از همیشه زیباتر می شود و نگاهش را میهمان سرور و سرسبزی می سازد. درختان با خرسندی به سیمای آفتاب می نگرند و به شادمانی می پردازند. کاینات غرق نورند. فرشته ها و آدمیان مسرورند. همگان مشتاق طلوع روی اویند. همه می خواهند سیب خوشبوی وجود او را ببویند. همه می خواهند شکفتن گل والای وِلا را در دنیا ببینند و گلبرگی از نور و نوازش و شفاعت او بچینند. آری، ای سید گل ها، ای مولا، ای سبزه زار سر زندگی و صفا، ای علی بن موسی الرضا علیه السلام ، قدوم پاک تو، حضور همه زیبایی ها را بیمه می کند. دست های مهربان لطف تو، برترین سایه بان دل ها و دیده های ماست. ای امام، خجسته میلاد روشنایی بخش تو، بر همه هستی مبارک و فرخنده باد.

سلام و صلوات خالصانه

سلام بر امام رضا علیه السلام پیشوایی که چشمه سار عطوفت او، ما را به زندگی امیدوار می کند و میوه شیرین ولایش، آبادانی سرای دیگرمان را تضمین می نماید. ای عالم آل محمد صلی الله علیه و آله ، سلام و صلوات خالصانه همه مؤمنان به پیشگاه پاک تو ارزانی و همه جان ها و دل ها و لب های دوستداران تو، در سالروز میلادت، پرخنده باد. ای پناهگاه، گریزِ آهوانه ما را به دامان پر مهر خود بپذیر و هماره دست دل های ما را به یاری بگیر.

دیداری عاشقانه

زیارت، دیداری است عاشقانه با اولیاء اللّه . زائر با تشرف باطنی، می تواند زندگانی حقیقی را ببیند و در پرتو این فیض، روحش را صیقل داده، تا حریم ملکوت پرواز نماید. اگر آدمی با تأمل بیشتر به این قضیه بیندیشد، در خواهد یافت که زیارت، تجدید میثاق با اولیاءاللّه است و به یقین، در سایه این حضور، سود فراوانی نصیب او می گردد، که با هیچ سود مادی در دنیا قابل قیاس نیست. بدین جهت است که ائمه معصوم علیهم السلام ، خودْ مشتاقان خویش را به زیارت فرا می خوانند. احادیث فراوانی از امام رضا علیه السلام نیز به ما رسیده که ایشان پیش از شهادت، همواره از شیعیانش دعوت می کرد که به زیارت ایشان بروند تا هدایت شوند و به خطا نروند.

زیارت امام رضا علیه السلام و بخشش گناهان

هشتمین گلبوته امامت، حضرت رضا علیه السلام شفاعت و استجابت دعاو بخشش گناهان را به زائرانش نوید می دهد. در این زمینه، از ایشان روایت شده است: «هر کس مرا زیارت کند، در روز قیامت در سه مکان به فریاد او خواهم رسید: روزی که نامه اعمال خلائق را به آنها دهند؛ به هنگام عبور از صراط؛ و به هنگان میزان و روز سنجش اعمال». نیز از ایشان است که: «هر کس برای زیارت به سوی من بیاید، خداوند دعایش را مستجاب می کند و گناهانش را می آمرزد».

زیارت امام رضا علیه السلام و معرفت به حق

بدون شک، یکی از مسایل مهم در زیارت ائمه معصوم علیهم السلام شناخت آنان است؛ زیرا لازمه و پیش زمینه زیارت حقیقی، معرفت به حق است، چرا که تا انسان پایگاه و جایگاه کسی را نشناسد، می تواند وظیفه خویش را به نیکویی در قبال او به انجام رساند. بنابراین، عارف به حق امامان بودن، از آداب و شرایط زیارت کامل به شمار می آید. امام رضا علیه السلام در این باره می فرماید: «هر کس مرا زیارت کند و آنچه را خداوند در حق من و طاعت من واجب گردانیده، بشناسد، من و پدرانم روز قیامت شفیعش می شویم و کس را که ما شفیع شویم، نجات می یابد». از بیانات امام رضا علیه السلام درباره زیارت ایشان، این نکته به دست می آید که اگر زائر، هدف نهایی از زیارت را که همان تهذیب نفس و تزکیه و تعالی روح است، همراه با حق امام بشناسد و آداب زیارت کامل را، آنگونه که شایسته است به جا آورد، افزون بر آرامش روحی، سعادت دنیوی و اخروی اش نیز تضمین می گردد.

زیارت امام رضا علیه السلام و تجدید میثاق

بدون تردید، فیض حضور در پیشگاه امام رضا علیه السلام ، افزون بر آرامش روحی و روانی و سعادت اخروی، تجدید میثاق و وفای به عهدی است که برعهده شیعیان و پیروان آن حضرت می باشد. بزرگ ترین حق ایشان، وفای به عهدی است که بر گردن پیروانش قرار دارد. یکی از این پیمان ها، زیارت قبر آن بزرگوار است. از امام رضا علیه السلام نقل است که فرمود: «... من به زودی با زهر ظلم و ستم کشته می شوم و خداوند تربتم را محل رفت و آمد شیعیان و دوستانم قرار می دهد. پس هر که مرا در این غربت زیارت کند، واجب می شود که من او را در قیامت زیارت کنم و سوگند می خورم به خدایی که محمد صلی الله علیه و آله را گرامی داشته،... هر که از شما شیعیان نیزد قبر من دو رکعت نماز بخواند، مستحق آمرزش گناهان می شود.

زیارت نامه محبت

مرقد مطهر امام رضا علیه السلام ساحل دریای عرش خدا و غبطه گاه ملایک آسمان هاست. آنجا، مؤمنان سبز اندیش و پاک طینت، زیباترین چکامه ها را می سرایند و صله رحمت و آمرزش و حاجت روایی می گیرند. همه زاهدان و عابدان، در حرم با صفای امام رضا علیه السلام به خاک می نشینند و افلاک را می نگرند. پس بیایید مانیز همراه این خیل عظیم، کتاب تضرع باز کنیم، نماز نیاز بخوانیم و زیارت نامه محبت را زمزمه کنیم و برایمان و معرفت خویشتن بیفزاییم.

امام رضا علیه السلام و کمک به نیازمندان

عبداللّه بن ابراهیم غفاری نقل می کند که: تنگ دست بودم و روزگارم به سختی می گذشت. یکی از طلبکارانم، برای گرفتن پولش، مرا در فشار گذاشته بود. پس به طرف محل زندگی امام، حرکت کردم تا ایشان را ببینم. می خواستم خواهش کنم که وساطت کند و از طلبکار بخواهد مدتی صبر کند. به خدمت امام رسیدم. امام مشغول صرف غذا بود و مرا هم دعوت کرد تا چند لقمه ای بخورم. بعد از غذا، از هر دری سخن به میان آمد و من فراموش کردم که اصلاً برای چه منظوری به آنجا رفته بودم. مدتی که گذشت، حضرت رضا علیه السلام اشاره کردند که گوشه ای از سجاده را که کنارم بود، بلند کنم. زیر سجاده، 340 دینار بود و نوشته ای کنار پول ها قرار داشت که یک روی آن نوشته شده بود: لا اله الا اللّه ، محمدا رسول اللّه . علی ولی اللّه و در طرف دیگر آن هم این جملات را خواندم: «ما تو را فراموش نکرده ایم. با این پول قرضت را بپرداز و بقیه اش هم خرجی خانواده ات است».

امام رضا علیه السلام و نهی از اسراف

در روایت آمده است که روزی وقتی دوستداران امام رضا علیه السلام به خدمت حضرت شرفیاب شدند، امام را دیدند که ناراحتی در سیمای مبارکش موج می زد. یکی از یاران پرسید: چرا غمگین و ناراحت هستید؟ امام رضا علیه السلام به میوه نیم خورده ای که روی زمین افتاده بود، اشاره کردند و فرمودند: این میوه را چه کسی خورده است؟ یکی از یاران گفت: من آن را خورده ام. حضرت با ناراحتی فرمودند: چرا اسراف می کنی؟ چرا به نعمت های خداوند، بی اعتنایی می ورزی؟ مگر نمی دانی که خداوند اسراف کاران را به سختی کیفر می دهد؟ وقتی به چیزی نیاز ندارید، بیهوده آن را مصرف نکنید. هیچ چیز را تلف نکنید و اگر خودتان به آن نیاز ندارید، آن را در اختیار نیازمندان قرار دهید.

امام رضا علیه السلام و احترام به کودک

رفتار احترام آمیز والدین و مربیان، نقش مؤثری در تربیت و رشد کودکان دارد. امام رضا علیه السلام برای امام جواد علیه السلام احترام بسیاری قایل بود و از این شیوه مؤثر، در تربیت فرزند بهره می برد. محمد بن ابی عباد، که از سوی دربار، امور نگارش حضرت رضا علیه السلام را به عهده گرفته بود، می گوید: حضرت رضا علیه السلام همواره از فرزند بزرگوارش محمد، با کنیه ـ که نزد عرب علامت بزرگداشت و احترام است ـ نام می برد و می فرمود: ابوجعفر، به من چنین نوشت و من به ابوجعفر چنین نوشتم. حضرت رضا علیه السلام وی را بسیار احترام می کرد و نامه هایی که از حضرت جواد علیه السلام به وی می رسید، با کمال بلاغت و نیکویی پاسخ می داد.

امام رضا علیه السلام و نظارت تربیتی

نظارت همیشگی و حساب شده بر وضعیت اخلاقی، تحصیلی و رفتاری فرزند، ضرورتی انکارناپذیر در امر تربیت است و به مواقع حضور والدین، به ویژه پدر، در کانون خانواده اختصاص ندارد؛ بلکه حتی وقتی پدر برای مدتی از کانون خانواده فاصله می گیرد و حضور فیزیکی ندارد، باید همچنان از وضعیت فرزندانش آگاه باشد و بر کار آنها نظارت کند. در این زمینه، سفارش های پیش از مسافرت و نامه نگاری با فرزند در طول سفر، امری ضروری و کارساز است. حضرت رضا علیه السلام که به سبب ستم فرمانروایان، ناگزیر مدتی دور از وطن و خانواده به سر برد، به شکل های گوناگون همچون نامه و پیام های شفاهی، ازدور بر وضعیت فرزندش جواد علیه السلام نظارت می کرد و راهنمایی های لازم را به وی ارایه می دادند؛ چنانکه پیش از رفتن به خراسان، درباره فرزندانش آنچه شایسته می دانست، سفارش کرد.

محبت به کودک در سیره امام رضا علیه السلام

محبت، داروی شفابخش دردها، تسکین دهنده قلب هاست و بهترین راه حل مشکلات و ناسازگاری های تربیتی است. همگان، در هر سن و موقعیت، به عاطفه و محبت نیازمندند، ولی کودکان، نوجوانان و جوانان، بیش از دیگران تشنه جام زلال محبت اند. محبت، رفتار نا به جا و ناقصشان را اصلاح می کند و ناسازگاری و پرخاشگری شان را از میان می برد. امام رضا علیه السلام از این روش مؤثر تربیتی، به شیوه های گوناگون بهره می گرفت. گاهی اوج محبت خود را در قالب جمله زیبای «بابی انت و امی؛ پدر و مادرم به فدایت» نشان می داد و زمانی فرزند را در آغوش می گرفت، به سینه خود می فشرد و می بوسید. اباصلت می گوید: هنگامی که جواد علیه السلام بر بستر شهادت پدر وارد شد، حضرت برخاست، به سوی او رفت، دست بر گردنش انداخت، او را به سینه فشرد، میان دو چشمش را بوسید و با او سخن گفت.

جایگاه امام رضا علیه السلام در شبه قاره هند و پاکستان

چهار منار، یاد بودی از امام رضا علیه السلام در شبه قاره هند

امام رضا علیه السلام در شبه قاره هند و پاکستان، به عنوان امام ضامن علیه السلام معروف است. در سال 999 ق، زمانی که فقیه برجسته شیعه، علامه میر مؤمن استرآبادی که پیشوای سلسله قطب شاهیان بود، می خواست پروژه عظیم شهری بزرگ را در نزدیکی قلعه گلکنده آغاز نماید، اول ساختمان با شکوهی به یاد امام رضا علیه السلام ساخت که به چهار منار معروف گردید و سپس در اطراف این ساختمان مبارک، شهر عظیمی بنا نمود و به نام مبارک امیرالمؤمنین حیدر کرّار علیه السلام این شهر را «حیدرآباد» نام گذاری کرد. امروزه شهر تاریخی حیدرآباد، یکی از مراکز مهم صنعتی، نظامی، تجاری و فرهنگی کشور هند به شمار می رود و ساختمان تاریخی و زیبای چهار منار، عظیم ترین ساختمان یاد بود امام رضا علیه السلام در شبه قاره است.

کوه امام ضامن علیه السلام در حیدرآباد

هم زمان با احداث شهر تاریخی حیدرآباد در سال 1006ق به حکم علامه استرآبادی در شرق این شهر در بالای کوه، رواقی به نام بارگاه امام رضا علیه السلام ساخته شد. و به همین دلیل، این کوه به نام «کوه مبارک امام ضامن» شهرت یافت. هدف از احداث این رواق در بالای کوه به نام امام رضا علیه السلام حفظ و بیمه کردن شهر حیدرآباد از تمام بلایا و حوادث بوده است. در شب میلاد امام رضا علیه السلام هر ساله شیعیان حیدرآباد که تعداد آن ها بیش از صد هزار نفر می باشد، برای زیارت به کوه مبارک امام ضامن علیه السلام مشرف می شوند. آنها در شب و روز میلاد، اجتماعات بزرگی تشکیل می دهند و در جشن های با شکوهی که در بالای کوه برگزار می شود، شاعران و مداحان در مورد فضیلت ها امام رضا علیه السلام شعر می خوانند و نجوا می کنند. همچنین از زائران کوه مبارک امام رضا علیه السلام در این مراسم با غذا و شیرینی پذیرایی می شوند و تمام کوه مبارک، به طرز زیبایی چراغانی می گردد.

بازوبند به نام امام رضا علیه السلام

یکی از سنت های قدیم که بعد از ولایت عهدی امام رضا علیه السلام در خراسان در سراسر شبه قاره هند بین مسلمانان رایج گردیده، بستن حرز به نام امام رضا علیه السلام به بازوی مسافران می باشد. این حرز، سکه ای است که به صورت بازوبند در پارچه دوخته شده و قبل از سفر، به منظور درخواست حمایت و سلامت از امام رضا علیه السلام بر بازوی مسافران بسته می شود. این رسم در بین تمامی فرقه های مسلمانان در شبه قاره رایج است و همه از آن استفاده می نمایند. برای همین منظور، زائرانِ آستان قدس رضوی از هند و پاکستان، سکه های صد ریالی جمهوری اسلامی ایران را که بر آن نمای حرم مطهر امام رضا علیه السلام نقش بسته، به عنوان سوغات متبرک همراه خود به وطنشان می برند و این سکه ها را به عنوان هدیه متبرک، به اقوام و دوستان خود می دهند و آنها، این سکه ها را به عنوان تبرک و برای حفظ و بیمه نمودن خود از همه بلایا، در منازل و مغازه ها نگهداری می نمایند.

کلید نگاه

الا که عقده ز دل های بسته باز کنی کجا به سائل درگاه خویش ناز کنی
به حلقه، حلقه ضریح تو چشم دوخته ام که قفل دل به کلید نگاه باز کنی
تو هیچ وقت گدا را نمی کنی نومید تو هیچ گاه نبندی دری که باز کنی
به خاکسار درت چشم مرحمت داری نیازمند درت را تو بی نیاز کنی
بلای خسته ز عالم نمی شود کوتاه مگر تو دستْ به سوی خدا دراز کنی
زمین بایر دل هاست تشنه باران مگر تو ره به مصلّی نِهی، نماز کنی
امید عالم و آدم به توست روز جزا مباد آنکه در آن گیر و دار، ناز کنی

سید رضا مؤید

آهو

کاش یک شب باز مهمان دوچشمت می شدم ریزه خوار مشرقِ خوانِ دو چشمت می شدم
کاش یک شب می گذشتم از فراز چشم تو گرم گلگشت خراسان دو چشمت می شدم
کاش یک شب می سرودم گنبد زرد تو را فارغ از دنیا، غزل خوانِ دو چشمت می شدم
صحن و ایوان تو را ای کاش جارو می زدم چون کبوترها، نگهبان دوچشمت می شدم
ضامن آهوست، چشمان شهید روشنت کاش آهوی بیابانِ دوچشمت می شدم
کاش یک شب معرفت می چیدم از چشمان تو غرقْ در دریایِ عرفان دو چشمت می شدم

مدح خورشید


زهد امام

سخاوت امام

تقوا و عبادت

علم و دانش گسترده

یکی از مسائل بسیار مهمی که امروزه، هم در حوزه اخلاقیات و فلسفه اخلاق و هم در ساحت الهیات و فلسفه دین مطرح است، مساله رابطه دین و اخلاق است. در این خصوص، می توان چشم اندازهای گوناگونی برگزید و از زوایای مختلفی به این مساله پرداخت. پاسخ تفصیلی ما به پرسش از رابطه دین و اخلاق هرچه که باشد، به نظر می رسد که تردید در سهم بزرگ ادیان الهی در بسط و گسترش ارزش های اخلاقی در جوامع بشری، به هیچ وجه شایسته نباشد. با نگاهی به تاریخ زرین پیامبران الهی، بی درنگ در می یابیم که این گروه، شایسته ترین و نیک ترین مردمان عصر خویش بوده و زندگانی آنان آکنده از فضایل اخلاقی چه در ناحیه خُلق و خو و چه در جهت رفتار و کردار بوده است. و سرآمد این شایستگان، پیامبر گرانقدر اسلام است که دوست و دشمن در اعتراف به سجایای اخلاقی او همداستان اند.

این نکته نیز، هر چند مکرر گوشزد شده است، همواره گفتنی و شنیدنی است که اساساً رسول گرامی اسلامی، غایت پیغام آوری خویش را به غایت رساندن مکارم اخلاقی می داند و از این رو، لب به این سخن گهربار می گشاید که: انّی بُعثتُ لاُتممَ مَکارِمَ الاخلاق"( همانا برای تکمیل مکارم و فضایل اخلاقی مبعوث گردیده ام.)

باری، سخن از نقش دین در توسعه فضایل اخلاقی بسیار می توان گفت و در اینجا، در مقام تمهید مقدمه ای بر سخن اصلی خود، یادآور می شویم که ادیان آسمانی، نه تنها مروج و مشوق خوبی ها و نیکی های اخلاقی بوده اند، بلکه با ارائه الگوهای عملی، آدمیان را در مشق اخلاق مداری و فرشته خویی مدد رسانده اند. از دیدگاه ما شیعیان، پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت مکرم او الگوهای عملی اخلاق اند که از آسمان رحمت الهی، بسان دانه های پاک باران، بر زمین عطشناک فطرت آدمیان باریده اند. از این رو، شایسته است که همواره در کنار سایر ابعاد به بُعد اخلاقی این بزرگواران توجه داشته و آنان را سرمشق عملی حیات خویش قرار دهیم.


گوشه هایی از شخصیت اخلاقی امام رضا علیه السلام

شکی نیست که نگاهی جامع به فضایل اخلاقی امام رضا (ع) نیازمند نگارش مقالات بلکه کتاب هایی مفصل است. در این مختصر، می کوشیم به قدر جرعه ای از اقیانوس کمالات اخلاقی آن حضرت بنوشیم و از این رو، چاره ای جز اکتفا به ذکر فرازهایی از ویژگی های شخصیتی آن امام همام نداریم، هر چند توصیف خورشید وجود آن حضرت کاری بس دشوار است .


زهد امام

یکی از اوصاف انسان های بزرگ، زهد و بی میلی آنها نسبت به دنیا و زینت ها و تجملات آن است و امام رضا(ع) نیز سرآمد زاهدان عصر خویش بود. در روایتی از محمد بن عباد وارد شده است که می گفت: امام رضا(ع) در تابستان بر روی حصیر و در زمستان بر روی پوستینی می نشست و لباس خشن می پوشید.(1) روزی سفیان نوری، امام را در پوششی از خز ملاحظه کرد. پس این عمل امام(ع) را ناشایست می شمرد و بر امام(ع) خرده گرفت که چرا لباسی ارزانتر نمی پوشد. آنگاه امام(ع) دست سفیان را گرفت و آن را زیرلباس خود قرار داد و چون دست سفیان به پوستینی که امام(ع) زیرلباس خز پوشیده بود، اصابت کرد، امام (ع) فرمود:" ای سفیان! پوشیدن لباس خز برای خلق است و پوشیدن پوستین برای حق!"


سخاوت امام

تاریخ زندگانی امام رضا(ع) گواهی می دهد که در نزد حضرت، از امور دنیا چیزی محبوبتر از احسان به مردم و انفاق به تهیدستان نبود. تا آنجا که در اوان استقرار در خراسان، در یکی از روزهای عرفه، تمام اموال خویش را میان فقرا قسمت کرد. این عمل امام(ع) بر فضل بن سهل گران آمد و امام(ع) را زیان دیده خواند. علی بن موسی(ع) به او فرمود: چنین نیست، بلکه این عمل، با توجه به پاداش آن، عین سود بردن است.(2)

همچنین در روایت آمده است که روزی تنگدستی رو به امام(ع) نمود، گفت:" به من به اندازه جوانمردی و مروتت عطا کن." امام (ع) پاسخ داد:" چنین کاری از توان من خارج است." شخص نیازمند که متوجه خطای خویش شده بود، دوباره گفت:" به من به قدر جوانمردی خودم عطا کن." امام (ع) پاسخ داد:" چنین کنم" پس رو به خادم خویش کرده فرمود:" به او صد دینار بده."(3)


تقوا و عبادت

یکی از بارزترین ویژگی های شخصیتی امام رضا(ع) ارتباط عمیق معنوی با خدا است که در کثرت عبادت و خویشتنداری حضرت تجلی می نمود. ابراهیم بن عباس در روایتی می گوید:" امام(ع) شبها بسیار کم می خوابید و غالباً شب را از ابتدا تا صبحگاهان به احیاء و عبادت می گذراند و بسیار روزه می گرفت و هیچ ماهی نبود که در آن لااقل سه روز روزه نباشد.(4) و از شبراوی نیز روایت شده که امام رضا(ع):" همواره با وضو و نماز همراه بود و تمام مدت شب را با نماز می گذراند..."(5)

همچنین، از امام(ع) دعاهایی نقل شده است که همگی سرشار از روح بندگی و انس با حضرت معبود و توکل بر ذات احدی اوست. از جمله آن که می فرمود:" یا من دلّنی علی نفسه و ذلل قلبی بتصدیقه اسالک الامن و الایمان فی الدنیا و الاخرة"(6)؛ " ای کسی که مرا به سوی خودت رهنمون گشتی و دلم را به واسطه تصدیق خود آرام گرداندی. از تو ایمان و امنیت در دنیا و آخرت را خواستارم."


علم و دانش گسترده

از دیگر ابعاد سترگ شخصیت علی بن موسی(ع) احاطه شگرف آن امام بر انواع علوم و دانش ها است تا آنجا که دشمن او، یعنی مامون، از اعتراف به این واقعیت گریزی نداشت و می گفت:" من در زمین کسی داناتر از این مرد - یعنی امام رضا(ع)- سراغ ندارم"(7) امام (ع) داناترین اهل زمان خویش بود و از همین رو، عالمان و فقیهان از سراسر بلاد اسلامی به حضورش شرفیاب شده، پاسخ پرسش های علمی خود را می یافتند. عبدالسلام هروی که از عالمان زمان امام(ع) بوده، می گوید:" کسی را داناتر از علی بن موسی(ع) ندیدم و هیچ عالمی با او ملاقات نمی کرد مگر آن که همین شهادت را نسبت به مقام علمی او می داد. مامون امام(ع) را در مجالسی که تعدادی از دانشمندان ادیان دیگر و نیز فقیهان و متکلمان حضور داشتند، دعوت می کرد و امام(ع) در بحث علمی بر همه آنان چیره می گشت..."(8)­

یکی از مظاهر شگفت انگیز علم امام(ع) که از علم لایزال الهی سرچشمه می گرفت، تسلط او بر همه زبان ها بود. اباصلت هروی می گوید: امام رضا(ع) با هر یک از مردمان به زبان خودش صحبت می کرد و چون در این خصوص با او سخن گفتم فرمود:" ای اباصلت من حجت خدا بر تمام مردم هستم و ممکن نیست خدا حجتی را برای قومی برگزیند در حالی که زبان آن قوم را نمی داند..."(9)

سخن در باب کمالات امام علی بن موسی(ع) بسیار است و مجال این نوشتار اندک. از این رو، سخن را خاتمه می دهیم و از خداوند، توفیق پیروی از آن امام همام(ع) و سایر پیشوایان دین را طلب می کنیم.

 


پانوشت:

1- عیون اخبارالرضا، ج2،ص 178.

2- مناقب، ج 4، ص390.

3- همان .

4- بحارالانوار،ج 49، ص91.

5- الاتحاف یحب الاشراف، ص 59.

6- اصول کافی،ج 2، ص 579.

7- الارشاد، ج 2، ص261.

8- اعلام الوری،ج 3، ص4.

9- مناقب، ج 4، ص362.