
پیامبر اکرم(ص) مىفرماید: «ماه رجب ماه خدا و ماه شعبان ماه من و ماه رمضان، ماه امت من است،هر کس همه این ماه را روزه بگیرد بر خدا واجب است که همه گناهانش را ببخشد، بقیه عمرش را تضمین کند و او را از تشنگى و عطش دردناک روز قیامت امان دهد.»
«رمضان» در لغت از «رمضاء» به معناى شدت حرارت گرفته شده و به معناى سوزانیدن مىباشد.(1) چون در این ماه گناهان انسان بخشیده مىشود، به این ماه مبارک رمضان گفتهاند.
پیامبر اکرم(ص) مىفرماید: «انما سمى الرمضان لانه یرمض الذنوب؛(2) ماه رمضان به این نام خوانده شده است، زیرا گناهان را مىسوزاند.»
رمضان
نام یکى از ماههاى قمرى و تنها ماه قمرى است که نامش در قرآن آمده است و
یکى از چهار ماهى است که خداوند متعال جنگ را در آن حرام کرده است.(مگر
جنبه دفاع داشته باشد.)
در این ماه کتابهاى آسمانى قرآنکریم، انجیل، تورات، صحف و زبور نازل شده است.(3)
این
ماه در روایات اسلامى ماه خدا و میهمانى امت پیامبر اکرم(ص) خوانده شده و
خداوند متعال از بندگان خود در این ماه در نهایت کرامت و مهربانى پذیرایى
مىکند؛ پیامبر اکرم(ص) مىفرماید: «ماه رجب ماه خدا و ماه شعبان ماه من و
ماه رمضان، ماه امت من است،(4)
هر کس همه این ماه را روزه بگیرد بر خدا واجب است که همه گناهانش را
ببخشد، بقیه عمرش را تضمین کند و او را از تشنگى و عطش دردناک روز قیامت
امان دهد.»(5)
این
ماه، در میان مسلمانان از احترام، اهمیت و جایگاه ویژهاى برخوردار و ماه
سلوک روحى آنان است و مؤمنان با مقدمهسازى و فراهم کردن زمینههاى معنوى
در ماههاى رجب و شعبان هر سال خود را براى ورود به این ماه شریف و پربرکت
آماده مىکنند، و با حلول این ماه با شور و اشتیاق و دادن اطعام و افطارى
به نیازمندان، شبزندهدارى و عبادت، تلاوت قرآن، دعا، استغفار، دادن صدقه،
روزهدارى و... روح و جان خود را از سرچشمه فیض الهى سیراب مىکنند.
فضائل ماه رمضان
1. برترین ماه سال
ماه
مبارک رمضان به جهت نزول قرآن کریم در آن و ویژگىهاى منحصرى که دارد در
میان ماههاى سالقمرى برترین است؛ قرآن کریم مىفرماید: «ماه رمضان ماهى
است که قرآن براى هدایت انسانها در آن نازل شده است.»(6)
پیامبر
گرامى(ص) درباره ماه رمضان مىفرماید: «اى مردم! ماه خدا با برکت و رحمت و
مغفرت به شما روى آورد، ماهى که نزد خدا از همه ماهها برتر و روزهایش بر
همه روزها و شبهایش بر همه شبها و ساعاتش بر همه ساعات برتر است، ماهى
است که شما در آن به میهمانى خدا دعوت شده و مورد لطف او قرار گرفتهاید،
نفسهاى شما در آن تسبیح و خوابتان در آن عبادت، عملتان در آن مقبول و
دعایتان در آن مستجاب است.... بهترین ساعاتى است که خداوند به بندگانش نظر
رحمت مىکند... .»(7)
2. نزول کتب آسمانى در این ماه
تمام
کتب بزرگ آسمانى مانند: قرآن کریم، تورات، انجیل، زبور، صحف در این ماه
نازل شده است. حضرت امام صادق(ع) مىفرماید: «کل قرآن کریم در ماه رمضان به
بیت المعمور نازل شد، سپس در مدت بیست سال بر پیامبر اکرم(ص) و صحف
ابراهیم در شب اول ماه رمضان و تورات در روز ششم ماه رمضان، انجیل در روز
سیزدهم ماه رمضان و زبور در روز هیجدهم ماه رمضان نازل شد.»(8)
3. توفیق روزه
در ماه رمضان خداوند متعال توفیق روزهدارى را به بندگانش داده است؛ «پس هر که ماه [رمضان] را درک کرد، باید روزه بگیرد.»(9)
انسان
افزون بر جنبه مادى و جسمى، داراى بُعد معنوى و روحى هم هست و هر کدام در
رسیدن به کمال مطلوب خود، برنامههاى ویژه را نیاز دارند، یکى از برنامهها
براى تقویت و رشد بُعد معنوى، تقوا و پرهیزگارى است؛ یعنى اگر انسان
بخواهد خودش را از جنبه معنوى رشد و پرورش دهد و به طهارت و کمال مطلوب
برسد، باید هواى نفس خود را مهار کند و موانع رشد را یکى پس از دیگرى بر
دارد و خود را سرگرم لذتها و شهوات جسمى نکند. یکى از اعمالى که در این
راستا مؤثر و مفید است روزهدارى است، قرآن کریم مىفرماید: «... اى افرادى
که ایمان آوردهاید! روزه بر شما نوشته شد، همان گونه که بر پیشینیان از
شما نوشته شده، تا پرهیزگار شوید.»(10)
برخى از فواید و فضائل روزه: الف. تقویت تقوا، پرهیزگارى و اخلاص؛(11)
امام صادق(ع) مىفرماید: خداوند متعال فرموده: «روزه از من است و پاداش آن را من مىدهم.»(12)
حضرت فاطمه(س) مىفرماید: «خداوند روزه را براى استوارى اخلاص، واجب فرمود.»(13)
ب. مانع عذابهاى دنیوى و اخروى:
امام على(ع) مىفرماید: «روزه روده را باریک مىکند گوشت را مىریزد و از گرماى سوزان دوزخ دور مىگرداند.»(14)
پیامبر اکرم(ص) مىفرماید: «روزه سپرى در برابر آتش است.»(15)
ج. آرامش روان و جسم:
روزهدارى روح و روان و قلب و دل و نیز جسم را آرامش داده و باعث سلامتى روح و تندرستى جسم مىشود.
پیامبر اکرم(ص) مىفرماید: «روزه بگیرید تا سالم بمانید.»
باز مىفرماید: «معده خانه تمام دردها و امساک [روزه [بالاترین داروهاست.»(16)
حضرت امام باقر(ع) مىفرماید: «روزه و حج آرامبخش دلهاست.»(17)
حضرت
على(ع) مىفرماید: «خداوند بندگان مؤمن خود را به وسیله نمازها و زکات و
حدیث در روزهدارى روزههاى واجب [رمضان[ براى آرام کردن اعضا و جوارح
آنان، خشوع دیدگانش و فروتنى جانهایشان و خضوع دلهایشان حفظ مىکنند.»(18)
امروزه
در علم پزشکى و از نظر بهداشت و تندرستى نیز در جاى خود ثابت شده که
روزهدارى تأثیرهاى فراوانى بر آرامش روح و روان و سلامتى جسم و بدن دارد،
دفع چربىهاى مزاحم، تنظیم فشار، قند خون، و... نمونه آن است.(19)
د. مانع نفوذ شیطان:
امام
على(ع) به پیامبر اکرم(ص) عرض کرد: یا رسول الله! چه چیزى شیطان را از ما
دور مىکند؟ پیامبرگرامى(ص) فرمود: روزه چهره او را سیاه مىکند و صدقه پشت
او را مىشکند.»(20)
بنابراین، روزه مانع نفوذ شیطانهاى جنى و انسى شده و وسوسههاى آنان را خنثى مىکند.
ه . مساوات بین غنى و فقیر:
انسان
روزهدار در هنگام گرسنگى و تشنگى، فقرا و بینوایان را یاد مىکند و در
نتیجه به کمک آنها مىشتابد. حضرت امام حسن عسگرى(ع) درباره علت وجوب روزه
مىفرماید: «تا توانگر درد گرسنگى را بچشد و در نتیجه به نیازمند کمک
کند.»(21)
و. احیاء فضائل اخلاقى
حضرت
امام رضا(ع) درباره علت وجوب روزه مىفرماید: «تا مردم رنج گرسنگى و تشنگى
را بچشند و به نیازمندى خود در آخرت پىببرند و روزهدار بر اثر گرسنگى و
تشنگى خاشع، متواضع و فروتن، مأجور، طالب رضا و ثواب خدا و عارف و صابر
باشد و بدین سبب مستحق ثواب شود،... روزه موجب خوددارى از شهوات است، نیز
تا روزه در دنیا نصیحتگر آنان باشد و ایشان را در راه انجام تکالیفشان رام
و ورزیده کند و راهنماى آنان در رسیدن به اجر باشد و به اندازه سختى،
تشنگى و گرسنگى که نیازمندان و مستمندان در دنیا مىچشند پى ببرند و در
نتیجه، حقوقى که خداوند در دارایىهایشان واجب فرموده است، به ایشان
بپردازند... .»(22)
4. وجود شب قدر در این ماه
شب
قدر از شبهایى که برتر از هزار ماه است و فرشتگان در این شب به اذن خدا
فرود مىآیند و جمیع مقدرات بندگان را در طول سال تعیین مىکنند(23)
و وجود این شب در این ماه مبارک نعمت و موهبتى الهى بر امت پیامبر گرامى
اسلام(ص) است و مقدرات یک سال انسانها (حیات، مرگ، رزق و...) براساس
لیاقتها و زمینههایى که خود آنها به وجود آوردهاند تعیین مىشود و انسان
در چنین شبى با تفکر و تدبر مىتواند به خود آید و اعمال یک سال خود را
ارزیابى کند و با فراهم آوردن زمینه مناسب بهترین سرنوشت را براى خود رقم
زند.(24)
حضرت امام صادق(ع) مىفرماید: «تقدیر مقدرات در شب نوزدهم و تحکیم آن در شب بیست و یکم و امضاء آن در شب بیست و سوم است.»(25)
5. بهار قرآن
نظر
به اینکه قرآن کریم در ماه مبارک رمضان نازل شده و تلاوت آیات آن در این
ماه فضیلت بسیارى دارد، در روایات اسلامى، از ماه رمضان به عنوان بهار قرآن
یاد شده است؛ چنانکه حضرت امام باقر(ع) مىفرماید: «هر چیزى بهارى دارد و
بهار قرآن ماه رمضان است.»(26)
یک نکته!
بدیهى
است فضائل و ثوابهایى که براى ماه مبارک رمضان و روزهدارى ذکر شده و به
برخى از آنها اشاره شد، از آنِ کسانى است که حقیقت آن را درک کنند و به
محتواى آن عمل و در گفتار و کردار به کار گیرند و به آنها جامه عمل
بپوشانند. چنان در روایات اسلامى براى روزهدارى آدابى ذکر شده و کسانى که
صرفاً تلاوت قرآن مىکنند، ولى به آیات و احکام آن عمل نمىکنند و یا آن که
از روزهدارى تنها رنج گرسنگى و تشنگى را مىکشند و بوسیله گناه، تأثیر
روزه را از بین مىبرند و ماه مبارک رمضان و فضاى معنوى آن تأثیرى بر
اشخاصى بر جاى نمىگذارد، مورد نکوهش قرار گرفتهاند.
چنانکه
پیامبر اکرم(ص) به زنى که با زبان روزه کنیز خود را دشنام مىداد فرمود:
چگونه روزهدارى و حال آنکه کنیزت را دشنام مىدهى؟! روزه فقط خوددارى از
خوردن و آشامیدن نیست، بلکه خداوند آن را علاوه بر این دو، مانع کارها و
سخنان زشت که روزه را بىاثر مىکنند قرار داده است، چه اندکند روزهداران و
چه بسیارند کسانى که گرسنگى مىکشند.»(27)
حضرت
امام سجاد(ع) در دعاى حلول ماه رمضان به درگاه خداوند عرض مىکند: به
وسیله روزه این ماه یاریمان ده تا اندامهاى خود را از معاصى تو نگه داریم و
آنها را به کارهایى گیریم که خشنودى تو را فراهم آورد، تا با گوشهایمان
سخنان بیهوده نشنویم و با چشمانمان به لهو و لعب نشتابیم و تا دستمانمان را
به سوى حرام نگشاییم و با پاهایمان به سوى آنچه منع شده ره نسپاریم و تا
شکمهایمان جز آنچه را تو حلال کردهاى در خود جاى ندهد و زبانهایمان جز
به آنچه تو خبر دادهاى و بیان فرمودهاى گویا نشود... .»(28)
بنابراین،
در ماه مبارک باید تمام اعضا و جوارح را از حرام دور نگه داشت و با اخلاص،
توکل و توسل از اهلبیت(ع) و عمل به دستورها و احکام قرآن کریم و دورى از
گناهان، انجام توبه نصوح و واقعى، عبادت، شبزندهدارى، درک فضیلت شب قدر
و... فضیلت ماه مبارک رمضان را درک کرد و از آن در راستاى رسیدن به کمال
حرکت کرد و باید در این ماه به گونهاى خودسازى کرد که با اتمام ماه مبارک
تأثیر و فواید آن در روح و جان افراد باقى باشد و اثر آن تا ماه رمضان سال
بعد ماندگار باشد.
پىنوشتها:
1. مفردات الفاظ القرآن، راغب اصفهانى، ص 209، دارالکتاب العربى، بیروت.
2. بحارالانوار، علامه مجلسى، ج 55، ص 341، مؤسسه الوفاء، بیروت.
3. ر.ک: الکافى، محمد بن یعقوب کلینى، ج 2، ص 628، دارالکتب الاسلامیة، تهران.
4. وسائل الشیعه، شیخ حر عاملى، ج 2، ص 628، دارالکتب الاسلامیة، تهران.
5. ...
6. سوره بقره، آیه 185.
7. ر.ک: وسائل الشیعه، همان، ج 10، ص 313.
8. ر.ک: الکافى، همان، ج 2 ،ص 628.
9. سوره بقره، آیه 185.
10. سوره بقره، آیه 183.
11. همان.
12. میزان الحکمة، محمد محمدىرىشهرى، ترجمه: حمیدرضا شیخى، ج 7، ص 3207، مؤسسه دارالحدیث، قم.
13. همان، ص 3209.
14. همان.
15. همان.
16. همان.
17. همان.
18. همان.
19. تفسیر نمونه، آیتالله مکارم شیرازى و دیگران، ج 1 ،ص 631، دارالکتب الاسلامیة، تهران.
20. مستدرک الوسائل، محدث نورى، ج 7، ص 154، مؤسسه آلالبیت، قم.
21. میزان الحکمة، همان.
22. همان، ص 3209.
23. سوره قدر، آیه 1 ـ 5.
24. تفسیر المیزان، علامه طباطبایى، ج 18، ص 132؛ ج 19، ص 90، مؤسسه مطبوعاتى اسماعیلیان، قم.
25. وسائل الشیعه، همان، ج 10، ص 354.
26. وسائل الشیعه، همان، ج 6، ص 203.
27. الکافى، همان، ج 4، ص 87.
28. الصحیفة السجادیة، امام سجاد(ع) ص 186، دفتر نشر الهادى، قم.
رمضان ، ماهی است که در آن قرآن فرو فرستاده شده است ؛ [ کتابی ] که مردم را راهنما و[ در بر دارنده ] نشانه های آشکار هدایت ومیزان تشخیص حق از باطل است . سوره مبارکه بقره آیه 185
درهای آسمان در شب اول ماه رمضان گشوده می شود وتا آخرین شب این ماه بسته نمی شود. پیامبر اکرم (ص)
بدبخت واقعی کسی است که این ماه را پشت سر گذارد و گناهانش آمرزیده نشود . پیامبر اکرم (ص)
رمضان ، رمضان نامیده شد ؛ زیرا گناهان را می سو زاند . پیامبر اکرم (ص)
خداوند ماه رمضان را میدان مسابقه ای برای آفریدگان خود قرار داده تا با طاعتش برای خشنودی او از یکدیگر پیشی گیرند . امام حسن (ع )
ای مومنان ! روزه بر شما مقرر شده است ؛ همچنان که بر پیشینیان شما مقرر شده بود ، شاید که پرهیزگار شوید . تحف العقول ص 236
روزه سپری است در برابر آتش پیامبر اکرم (ص)
برای هر چیزی زکاتی است وزکات بدن ها روزه داری است . پیامبر اکرم (ص)
روزه بگیرید تا تندرست باشید . پیامبر اکرم (ص)
روزه دل ، اندیشیدن به گناهان ، برتر است از روزه شکم ؛ یعنی غذا خوردن امام علی (ع)
کسانی که کتاب [ آسمانی ] را به آنها دادیم ،[و] آن را چنان که شایسته آن است می خوانند ، ایشان اند که به آن ایمان دارند . سوره مبارکه بقره ، آیه 121
در ماه رمضان قرآن بسیار تلاوت کنید . پیامبر اکرم (ص)
هرگاه فردی از شما دوست داشته باشد که با پروردگارش سخن بگوید ، قرآن بخواند . پیامبر اکرم (ص)
از خواندن قرآن غافل مشو ؛ زیرا قرآن دل را زنده می کند و از فحشا وزشت کاری وستم بازمی دارد . پیامبر اکرم (ص)
دعای روزه دار ردّ نمی شود . پیامبر اکرم (ص)
خداوند در هر شب ماه رمضان می گوید :« به عزت وجلالم سوگند ، به فرشتگان فرمان داده ام درهای آسمان را بر روی بندگان دعا کننده من بگشاید ». پیامبر اکرم (ص)
ماه رمضان ماه استغفار ، ماه روزه وماه دعا است . پیامبر اکرم (ص)
ماه خدا به سوی شما روی آورده است ... جان شما در گرو اعمال شما است ؛ پس آن را با استغفار آزاد کنید . پیامبر اکرم (ص)
دعای شما در این ماه به اجابت می رسد . پیامبر اکرم (ص)
بر شما باد در ماه رمضان به بسیاری استغفار ودعا . امام علی (ع)
در ماه رمضان جز به دعا وتسبیح واستغفار وتکبیر لب نمی گشود . امام سجاد (ع)
هر کس شب قدر را احیاء بدارد ، تا سال آینده عذاب از او برداشته می شود . پیامبر اکرم (ص)
هر کس از روی ایمان وبرای رسیدن به ثواب الهی ، شب قدر را به عبادت بگذراند ، گناهان گذشته اش آمرزیده می شود . پیامبر اکرم (ص)
قلب ماه رمضان شب قدر است . امام صادق (ع)
هر که فاطمه را ، آن گونه که سزاوار است ، بشناسد ، بی تردید شب قدر را درک کرده است . امام صادق (ع)
مقدرات در شب نوزدهم تعیین ، در شب بیست ویک تایید ودر شب بیست وسوم [ ماه رمضان ] امضا می شود . امام صادق (ع)
علائم ظهور منجی عالم بشریت حضرت مهدی ـ علیه السلام ـ به سه دسته تقسیم می شوند:
دسته اول: علائمی که مخصوص به خود آن حضرت هستند. که هر وقت، بر خود
حضرت ظاهر شوند حضرت متوجه قیام خود شده و ظهور می فرمایند، مثل بیرون آمدن
شمشیر حضرت از غلاف باز شدن پرچم و علائم دیگر.
دسته دوم: ق
دسته سوم: علائم غیر حتمی، هستند که نشان از نزدیکی ظهور حضرت بوده و
رخ دادن آنها حتمی نیست یعنی این احتمال وجود دارد که ظهور بدون این علائم
تحقق یابد و در روایات و احادیث معصومین(علیهم السلام) به آنها اشاره شده
است[1].
فراهم آوردن زمینه های ظهور، از جمله شرایط ظهور به حساب میآید، و تا
زمینه ظهور فراهم نشود، حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ ظهور نخواهد کرد. حال
باید توجه داشت که برخی از شرایط ظهور، با گذشت تاریخ و ظلم و جور
انسانها، پیشرفت علم و دانش بشری و در نتیجه آگاهی مردم دنیا و ناامید شدن
مردم از نحله ها و مذهبهای بشری و حکومت های مختلف فراهم میشود؛ و
بایسته است برخی دیگر از آنها به دست ما انسانها و دوستداران آن حضرت فراهم
آید.
اما سؤال این است که چگونه میتوان زمینهظهور را فراهم آورد؟
برای فراهم آوردن زمینه های ظهور حضرت میتوان موارد متعددی را ذکر کرد؛
1 . تحوّل جامعه بشری
ایجاد آگاهی و آمادگی جامعه بشری برای حقّ و حقیقت و مخالفت جدّی با
ظلم و جور در یکی از زمینه های مهم برای ظهور آن حضرت است. و این مهمّ بر
عهده همه ما مسلمانان و شیعیان است.
ما باید با استفاده از علم و تکنولوژی، حقایق اسلام را به گوش جهانیان
برسانیم، آنها را با زیباییهای مکتب اهل بیت پیامبر ـ علیهم السّلام ـ که
هماهنگ با فطرت انسانی است آشنا بسازیم؛ تا همان گونه که در احادیث آمده
است، با شناخت زیباییهای مکتب اهل بیت ـ علیهم السّلام ـ و مقایسه آن با
سایر مکاتب و فرهنگها، حق را از باطل تشخیص داده، از آنها دل کنده و به
حقیقت بپیوندند و آن زمان که مردم جهان با دروغگوییهای حکّام هواپرست و
جاه طلب آشنا و بر ناتوانی آنها از سعادتمندی جامعه بشری آگاه شدند، قهراً
مستأصل شده و بدنبال یک منجی مصلح بوده و خود به خود برای پذیرش حق و حقیقت
آمادگی پیدا میکنند و قدر آن منجی را ارج مینهند.
اصولاً باید توجّه داشت که یکی از علل غیبت امام عصر ـ علیه السّلام ـ
نیز، عدم آمادگی مردم برای پذیرش حق و حقیقت بوده است. چرا که بر اثر جهل
مردم و ظلم حکّام زمان، همه ائمّه قبلی یکی پس از دیگری به شهادت رسیدند،
لذا برای حفظ حجّت الهی و خالی نماندن زمین از وجود آن، دوران غیبت شروع و
تا فراهم شدن زمینه ظهور ادامه خواهد داشت.
اگر برای جامعه بشری این آمادگیها و آگاهیها حاصل نشود، حضرت تشریف
بیاورند، آن حضرت نیز مانند امامان معصوم سابق به شهادت خواهد رسید.
بنابراین رشد و آگاهی عموم مردم محروم و مستضعف، میبایست به درجه ای برسد
که نور وجود امام را لمس کرده، مثل پروانه گرد شمع وجود او گرد آیند. باید
درجه رشد و آگاهی آنان به حدّی برسد که از مدّعیان حقوق بشر و دموکراسی،
ناامید شده و همه منتظر ظهور منجی بزرگ الهی باشند.
2. انقلاب و تحوّل روحی افراد
تغییر و تحوّل روحی و خودسازی و تهذیب نقش مهمی در ایجاد انقلاب بزرگ و
به پیروزی رساندن آن دارد و با تحولات بیشتر در روحیه انسانها و ساخته شدن
نیروهای با صلابت میتوان اذعان داشت یکی دیگر از زمینه ها فراهم آمده.
است. باید بدانیم که امام زمان ـ علیه السّلام ـ هم به انتظار لحظه ای است
که این تحوّلات درونی در قلب و روح انسانها به وجود آمده و به حدّ کمال
خود برسد تا ظهور برای حضرت میسر شود.
چنان چه افرادی که شایستگی همراهی با حضرت را داشته باشند فراهم آیند،
یکی دیگر از مقدمات ظهور مهیّا میگردد. و با خودسازی این افراد نیروی
انسانی انقلاب بزرگ مهدی ـ علیه السّلام ـ تشکیل میگردد و حضرت با آن
نیروها منویّات خود را به پیش میبرد.
پیداست، انقلابی با آن عظمت و وسعت و رسالت سترگ، انسانها و عوامل
بزرگی را میطلبد تا قادر به پیاده کردن رسالت عظیم خود باشد؛ انسانهایی
خود ساخته و از جان گذشته، فقیه، سیاستمدار، مدیر و مدبّر، مبارز و شجاع
و... .
بنابراین ما با خودسازی و تهذیب و اصلاح خود میتوانیم در تحول جامعه
هم مؤثر بوده و در نتیجه زمینه برای ظهور حضرت بیش از پیش فراهم آید.
3. انتظار سازنده
افضل اعمال امّتی انتظار الفرج[1]؛ برترین اعمال امّت من امید و انتظار گشایش (کارها و گرفتاریها به دست با کفایت حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ ) است.
انتظار سازنده و صحیح، مکتب انسان سازی و انقلاب است. انتظاری که
برترین اعمال امّت پیامبر شمرده شده است، ریشه و اساس دو نکته مذکور
(خودسازی افراد و ساختن جامعه) است. تا امید و انتظار و در نتیجه صبر و
تحمّل مشکلات نباشد، انسان قادر به خودسازی و دیگر سازی نیست. انتظار به
انسان امید و عشق میبخشد، توان وحوصله و حرکت و تلاش میدهد؛ در نتیجه،
افراد را امیدوار، شاداب، پرتلاش و هدفمند بار میآورد؛ یعنی همان چیزی که
لازمه فراهم آوردن مقدمات انقلاب بزرگ و جهانی حضرت مهدی (عج) است.
"مکتب تشیّع، همواره یک آرزوی مقدّسی را در قلب پیروان خود می پروراند؛
و آن، آرزوی ظهور حضرت حجّت ـ علیه السّلام ـ و ریشه کن کردن ظلم و ستم و
سیطره عدل و داد بر این جهان است. آرزو اساسی ترین محرّک یک انسان در
فعّالیّت های روزمره اوست. انسانی که آرزو و طلب و خواسته ای نداشته باشد،
یک مرده متحرک است. افراد آرزوهای مختلفی دارند. مکتب تشیّع به پیروان خود
تعلیم می دهد که آرزوی اصلی و اساسی آنان ظهور حضرت حجّت ـ علیه السّلام ـ
باشد؛ چرا که اگر او ظهور کند، همه مشکلات رفع می گردد؛ تمام مشکلات وقتی
حلّ می شود که مدینه فاضله آن حضرت به دست مبارک او پیاده شود.[2]
4. برپایی قیام ها و انقلاب های ظلم ستیز و عدالت خواهانه
از اموری که باعث تسریع در انقلاب جهانی حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ
شده و موجب بیداری، آگاهی... جامعه جهانی و در نتیجه فراهم آمدن زمینه
ظهور می گردد قیام ها و انقلاب های اسلامی و بیدارگرایانه است. یکی از این
انقلاب ها که تأثیر بسزایی در این رابطه داشته و موجب مطرح شدن اسلام و
فرهنگ تشیّع در بین مردم جهان گردیده، انقلاب بزرگ ملّت ایران به رهبری
بزرگ مردی از سلاله پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ می باشد. با مطالعه
روایات، چنین به نظر می آید که این انقلاب، همان حرکت آگاهی بخش و زمینه
ساز قیام حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ است؛ چنانکه روایات گوناگونی که بعضی
از آنها در توصیف رهبر این قیام، و بعضی در وصف مردم و قیام گران، و اینکه
از چه منطقه ای و... هستند، وارد شده است.[3]
بنابراین از وظایف و مسؤولیّت های ما است که از این انقلاب پاسداری
نموده و در ترویج و پربارتر کردن آن بکوشیم، اهداف آن را زنده و در راه
تحقّق آنها تلاش کنیم. تا ان شاء الله، با آگاه ساختن مردم جهان، از ظلم و
ستم مستکبران، آشنایی هر چه بیشتر آنان با فرهنگ اسلام و اهل بیت و...،
زمینه ظهور حضرت قائم (عج) را فراهم آوریم.
پیداست، که این امور مهمّ و سنگین، بدون داشتن قدرت و مکنت، تحت لوای
یک دولت قدرتمند، امکان پذیر نیست. بنابراین می بایست، در حفظ نظام مقدس
جمهوری اسلامی و به ثمر رسیدن اهداف آن، به عنوان زمینه ساز قیام حضرت مهدی
ـ علیه السّلام ـ ، تلاش همه جانبه کرد.